De zwangerschap in vogelvlucht

In de eerste weken van de zwangerschap ben je je nog maar nauwelijks bewust van het bestaan van de baby in je buik. Maar dan opeens beweegt er iets. Je voelt een soort kriebeltje, een vlinder die je buikwand raakt, een plopje of een schopje. Je wereld verandert een beetje, want je voelt dat de baby zich aankondigt.

Je lichaam verandert

Een zwangerschap brengt veel veranderingen in teweeg in je lichaam. Dat hoort erbij, en het zorgt ervoor dat je alerter bent en bewuster naar je lichaam luistert.
Vanaf twee weken na de bevruchting neemt het gehalte aan zwangerschapshormonen in je bloed toe. Zwangerschapshormonen geven de typische zwangerschapsverschijnselen. Misselijkheid is bekend in het beginstadium. Bij de eerste drie maanden horen moeheid en veel willen slapen. Ook je borsten worden gespannen en je tepels gevoeliger.
De middelste drie maanden zijn lichamelijk de rustigste van je zwangerschap. Je zit vaak vol energie! Je kan de eerste tekenen van leven verwachten. Als het bewegen eenmaal begint, merk je dat het bijna iedere dag terugkomt. Soms merk je zelfs dat het kind reageert op harde geluiden, op het aanraken van de buik of op je stem. Als het kind rustig is, kun je proberen om het te 'roepen' door - terwijl je rustig ligt - je handen op je buik te leggen en tegen het kind te praten.
Als je een erfelijke aanleg ervoor hebt kan de huid vlekkerig worden doordat er meer pigment wordt aangemaakt. Ook kunnen roze zwangerschapsstriemen of striae ontstaan.
In de laatste drie maanden moeten veel organen extra arbeid verrichten, want die werken dan 'voor twee'. Je buik wordt zwaarder en dikker en brengt het zwaartepunt van je lijf meer naar voren. Kramp in je benen, vooral in bed, is een bekend verschijnsel tijdens zwangerschap. Je baarmoeder is heel groot en drukt op de bloedvaten in je buik. Ook slaap je vaak korter en ben je vaker wakker.

Niet forceren

Een goede zwangerschap kan tegen een stootje. Het kind zweeft veilig in het bassin van vruchtwater in de baarmoeder. Het zal van de moeder voldoende voedingsstoffen krijgen om te groeien. Een zwangerschap is voor de vrouw een belasting die bij een normale gezondheid en onder normale omstandigheden gemakkelijk doorstaan kan worden.
Er zijn omstandigheden die het verloop van zwangerschap en baring gunstig kunnen beïnvloeden. Vrouwen die zich goed op de bevalling hebben voorbereid blijken met meer voldoening op de periode van zwangerschap en baring terug te zien.
Het is goed zo lang mogelijk gewoon te blijven doen. Blijf aan het werk, besteed je vrije tijd zoals je dat gewend was. Ga gerust uit, en er is niets tegen om eens laat naar bed te gaan, maar forceer niets. Als je erg moe bent, rust dan uit. Neem niet teveel hooi op je vork.

Wat gebeurt wanneer?

4-6 weken
. uitblijven van de menstruatie
. zwangerschapstest positief
. misselijkheid
. gevoelige borsten

6 weken
. het kloppen van het hartje is te zien op een echo

8 weken
. de belangrijkste organen zijn aangelegd

8-12 weken
. het gezicht wordt gevormd
. armen en benen groeien
. het kindje weegt tussen de 10-45 gram

echo 1e trimester

12-14 weken
. bij de verloskundige is het hartje te horen
. de zwangere kan zelf de baarmoeder voelen als een bolletje boven het schaambeen
. het kindje weegt ongeveer 450 gram en meet ongeveer 16 cm

18-22 weken
. voor de eerste keer is het 'leven' te voelen (tweede en volgende kindjes worden meestal eerder gevoeld doordat de zwangere de bewegingen herkent)

22 weken
. de bovenkant van de baarmoeder is te voelen rond de navel

28 weken
. het kindje heeft wel eens de hik
. de verloskundige kan voelen hoe het kindje ligt
. het kindje weegt ongeveer 1200 gram
. vanaf nu nemen de overlevingskansen buiten de baarmoeder toe

echo 2e trimester

32 weken
. het kindje weegt ongeveer 2000 gram

34-36 weken
. het kindje gaat met het hoofdje naar beneden liggen

36 weken
. het kindje gaat indalen (dit gebeurt niet altijd en is ook niet altijd noodzakelijk)

37-42 weken
. de bevalling begint

echo 3e trimester

De bevalling
Een gezonde zwangere vrouw kan kiezen of zij thuis of in het ziekenhuis wil bevallen. Wat voor de één reden is om thuis te bevallen kan voor de ander juist de reden zijn om naar het ziekenhuis te gaan.De bevalling zelf bestaat uit vier fasen:

. De ontsluiting
Tijdens de ontsluitingsfase heb je ontsluitingsweeën. Weeën zijn samentrekkingen van de baarmoederspier. Het geeft een kramperig gevoel onder in je buik. De vliezen breken en tijdens de ontsluiting verlies je meestal wat slijm, soms vermengd met bloed. De ontsluitingsweeën zorgen ervoor dat de baarmoedermond zover open gaat dat het kind er door kan. Dat is bij 10 cm.

. De uitdrijving
Het kind wordt tijdens door de baarmoederspier en door het meepersen van de vrouw uit de baarmoeder gedreven. De ontsluitingsweeën gaan vanzelf over in persweeën. Tijdens het persen wordt het hoofdje van het kind steeds dieper het bekken in geduwd. Het hoofdje wordt geboren en daarna volgen de schouders en de rest van het lichaampje. Veel kinderen zien blauw als ze net geboren zijn, maar dit trekt over het algemeen snel weg.

. Het nageboortentijdperk
Het nageboortentijdperk houdt het moment dat het kind geboren is tot en met de geboorte van de placenta in. Dit stelt in vergelijking met het baren van het kind qua inspanning weinig voor. Het is belangrijk dat de placenta in zijn geheel geboren wordt en dat er dus geen stukken in de baarmoeder achterblijven. Als de placenta compleet is, mag er gefeliciteerd worden!

. Het tijdperk na de nageboorte
De baarmoeder kan zich weer goed samentrekken. De vaten in het wondvlak worden dichtgeduwd en op natuurlijke wijze wordt het bloedverlies beperkt gehouden. Dan wordt het kindje goed nagekeken, gewogen, gaat in bad en krijgt kleertjes aan.

bron: http://www.zilverenkruis.nl/se/zwangerschap.html